कथा (The Story)
एकादेशमा एउटा सुन्दर र हरियो जंगल थियो। त्यो जंगलमा 'चिन्कु' नाम गरेको एउटा सानो र प्यारो खरायो बस्थ्यो। ऊ दिनभरि जंगलमा उफ्रिँदै खेल्न धेरै मन पराउँथ्यो।
एक दिन चिन्कु खेल्दाखेल्दै धेरै थाक्यो र उसलाई असाध्यै भोक लाग्यो। खाना खोज्दै जाँदा उसले एउटा ठूलो रूखको फेदमा एउटा ठूलो, रातो र रसिलो स्याउ भुइँमा खसेको देख्यो।
स्याउ देखेर चिन्कुको मुखमा पानी आयो। ऊ हतार-हतार त्यो स्याउ टिपेर खानै लाग्दै थियो, अचानक उसले रूखको हाँगामा आफ्नो मिल्ने साथी 'मिन्कु' लोखर्केलाई देख्यो। मिन्कु धेरै उदास र थकित देखिन्थ्यो।
चिन्कुले सोध्यो, "के भयो मिन्कु साथी? तिमी किन यति उदास छौ?"
मिन्कुले सानो स्वरमा भन्यो, "मैले बिहानैदेखि केही खान पाएको छैन, मलाई धेरै भोक लागेको छ।"
चिन्कुले आफ्नो हातमा भएको रातो स्याउ हेर्यो। उसलाई पनि धेरै भोक लागेको थियो, तर उसलाई आफ्नो साथी भोको भएको देख्दा नराम्रो लाग्यो। चिन्कुले एकछिन सोच्यो र मुस्कुराउँदै भन्यो, "चिन्ता नगर साथी! मसँग यो मीठो स्याउ छ। हामी यसलाई आधा-आधा बाँडेर खानेछौँ।"
चिन्कुले स्याउलाई दुई टुक्रा बनायो र एउटा टुक्रा मिन्कुलाई दियो। दुवै साथीले सँगै बसेर त्यो मीठो स्याउ खाए।
स्याउ खाएपछि दुवैको भोक मेटियो। मिन्कु धेरै खुसी भयो र चिन्कुलाई धन्यवाद दियो। त्यसपछि उनीहरू फेरि सँगै हाँस्दै र उफ्रिँदै खेल्न थाले।
नैतिक शिक्षा (Moral of the Story): आफूसँग भएको कुरा साथीहरूसँग बाँडेर खाँदा र अरूलाई सहयोग गर्दा धेरै खुसी मिल्छ।
